Biały - czarny

Salif Keita

Biały- czarny człowiek, tak można o nim powiedzieć, ponieważ urodził się jako albinos (brak pigmentu w skórze, tworach skórnych, włosach i tęczówce oka (czerwone oczy lub, rzadziej, niebieskawe). Jest to jeden z powodów dlaczego gra muzykę z gatunku określaną jako World music, a nie African folk lub Mali music. Już od samego początku czuł się wyalienowany , nie na miejscu, po prostu obcy. Ta szeroka inspiracja jaką widać w jego muzyce, reprezentują nurty od świata białego człowieka do czarnego z odcieniami włącznie. Jego pierwsza solowa płyta Soro to kombinacja African, jazz, funk, Europop, and R&B.

Salif Keita - utwór Sina z albumu Soro (1987)

Najciekawsze jest to, że chociaż oprócz jego ziomków, mało kto rozumie język w którym pisane są teksty. Ale tutaj w sukurs przychodzą emocje i może jakaś wspólna wrażliwość, bo w końcu mamy do czynienia z World music.

Reakcje słuchaczy pisane jako komentarze( niestety po polsku nie znajduję komentarzy):
Salif Keita is the god of music.His music is heavenly beautiful.I just cry whenever ,I listen to him.

I love the song very much, thought I don't understand the language I feel emotionally connected with song ...

Salif Keita - utwór Yamore z albumu Moffou (2002)

Trudno porzucić myśli, że to "bycie nie na miejscu", z powodu stanu w jakim się urodził,(społeczność uznawała go za człowieka przynoszącego zły los) miało wpływ na jego wrażliwość oraz zdolność dystansowania się do kultury. Jednakże do jednego nie mógł się zdystansować. Była to naturalna wrażliwość na słońce, które zadawało ból skórze i dla oczu. W tym całym przekleństwie, było i błogosławieństwo. Jego głos. Szczególnie przeszywający i elektryzujący, którym oddzielił się od tego wszystkiego, co go piętnowało.


Ale to nie koniec wyróżnień jego osoby. Ostatnim wyróżnieniem jaki narzuca się czytając jego biografię jest ta, że jest on potomkiem Królewskiej rodziny. Mamy rok 1240. Soundjata Keita, jego przodek, pewnego dnia rzekł, niech stanie się Królestwo Mali. Jak widać, to nie byle jaki dziadzio, tylko sam Papa of Mali. Dla Salifa znaczyło to mieć głębokie korzenie rodowe i inną pozycję w społeczeństwie, z którymi musiał się pożegnać, wybierając drogę muzyka.

Na marginesie mówiąc, to nie był jedyny pomysł na życie Salifa. Wcześniej chciał zostać nauczycielem, ale, nie znalazł pracy.

Salif Keita - utwór Madan z płyty Moffou (2002)

Salif obecnie mieszka w Bamako, gdzie prowadzi wytwórnie muzyczną oraz restaurację.